بررسي ارتباط بين استرس هاي شغلي و رضايت مندي شغلي كاركنان نظامی

اسفنديار آزاد مرزآبادي ، حميد طرخوراني 
 چکيده
 مقدمه: استرس نوعي فرسودگي جسمي و يا روان شناختي است كه بر اثر مشكلات واقعي و يا خيالي بوجود مي آيد. استرس باعث به هم خوردن تعادل رواشناختي شده و پيامدهاي مختلفي دارد. پيامدهاي استرس شغلي منجر به نارضايتي شغلي و رها كردن حرفه و تخصص است. اين تحقيق درصدد يافتن ميزان رضايت از شغل و رابطه آن با استرس هاي شغلي در گروهي از كاركنان سپاه است.
 روش: اين تحقيق از نوع مطالعات توصيفي- مقطعي است و  جامعه مورد مطالعه در اين تحقيق كليه كاركنان يكي از واحدهاي سپاه مي باشند. نمونه مورد مطالعه در اين تحقيق عبارتند از 146 نفر از كاركنان واحد مورد  مطالعه كه به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند.  ابزار تحقيق پرسشنامه سنجش استرس كاركنان، پرسشنامه سنجش تنيدگي شغلي اسپيو و پرسشنامه رضايت شغلي
كاركنان بود.
 نتايج: نتايج تحليل واريانس بين استرس كار و خانواده و تنيدگي كلي نشان داد بين اين دو رابطه وجود دارد و اين ارتباط معني دار مي باشد، همچنين رضايت از كار و  تنيدگي ارتباط معني داري نداشتند، بين استرس خانواده و تنيدگي كلي تحليل واريانس انجام و در نتيجه مشخص  شد كه ارتباط بين اين دو معني دار بوده است، همچنين ارتباط بين تنيدگي كلي، استرس ناشي از كار و رضايت 
از مسؤول معني دار بوده است.
 نتيجه گيري: بطور كلي در بررسي نتايج بين عوامل مختلف مشاهده مي شود كه بين استرس با رضايت از كار،رضايت از مسئول و رضايت از حقوق و مزايا ارتباط معني دار وجود داشته است. اين نتايج در مطالعات ديگر نيز مورد تائيد قرار گرفته است.

کليدواژگان: استرس، استرس شغلي، رضايتمندي، سلامت روان، كاركنان نظامي.